Bordro, iş hukuku, İSG, ERP, kariyer... Sahada işe yarayan ne varsa.
Sözleşmedeki "2 yıl rakip firmada çalışamazsın, aksi hâlde cezai şart ödersin" maddesi gerçekten bağlayıcı mı? Çoğu zaman hayır: TBK ve Yargıtay katı şartlar arıyor.
İş sözleşmelerinde standart bir madde vardır: "İşveren, operasyonel gereklilikler hâlinde personeli diğer işyerlerinde görevlendirebilir." Peki bu madde işverene sınırsız yetki verir mi?
Yazılı bir PIP açtınız, 60 gün süre verdiniz, yazılı savunma aldınız ve İş Kanunu m. 18 uyarınca feshettiniz. Peki bu dosya mahkemede geçerli sayılır mı?
Kritik bir koltuğu kimin dolduracağı mühürlü bir zarfta mı saklanmalı? Yedekleme planlamasında en sağlıklı denge "kademeli şeffaflık" modelidir.
Mülakat masasında filtreden geçen yeteneklerin hakkı, tek bir telefonla gelen torpilli adayın masasına feda edilirse o şirkette adalet ölür.
Yeni adayın istediği ücret, içeride 4 yıldır aynı işi yapan kıdemli çalışanın maaşından %30 yüksek. "Ne istiyorsa verelim" kararı masanın diğer tarafında ne doğurur?
Yönetim masasında sık fısıldanan "üstüne gidelim, nasılsa kendisi istifa eder" stratejisi masrafsız görünür. Oysa mahkeme önünde bu bir hukuki bombaya dönüşür.
Sözleşmedeki "ücret gizliliği esastır" maddesi çalışanların maaşını konuşmasını gerçekten yasaklar mı? Yargıtay'ın çizdiği sınırlar sanılandan çok daha dar.
Vardiya amirinin taşeron işçisine doğrudan iş talimatı vermesi operasyonun doğallığı gibi görünür. Oysa hukuken bu tek cümle muvazaa tespitine yol açabilir.
"Karşı tarafın ÖİB belgesi var, istediğimiz kadar yevmiyeci çalıştırabiliriz" yanılgısı pahalıya mal olur. ÖİB belgesi tek başına yevmiyeci çalıştırma yetkisi vermez.
Evden çalışan ekip arkadaşınız mesai saatinde mutfakta ayağı kayıp kolunu kırdı. "Kendi evinde oldu, bizi bağlamaz" demek doğru mu? SGK ve İSG açısından cevap net.
Binlerce lira ödenen sertifika ve eğitimlerin önemli bir kısmı, aslında doğrudan dev kurumlar ve global şirketler tarafından ücretsiz veriliyor. Kaydedip kenara ayırabileceğiniz liste.